Zaćma

 

Zaćma czyli inaczej katarakta jest to choroba objawiająca się zmętnienia soczewki, a nieleczona prowadzi do ślepoty. Występuje głównie u osób w podeszłym wieku, po 60 roku życia. Objawy i przebieg to postępujące przymglenie widzenia, aż do całkowitej utraty wzroku, zaburzenie w ocenie odległości, pogorszenie ostrości widzenia, u dzieci oczopląs lub zez.

Zaćmę ze względu na lokalizację zmian dzielimy na: zaćmę korową, podtorebkową tylną – powodującą głównie upośledzenie widzenia do bliży, zaćmę jądrową, która może powodować podwójne widzenie, zaćmę brunatniejąca. Natomiast ze względu na przyczynę powstawania zaćma dzieli się na: starczą, następową, cukrzycową, tężyczkową, kortyzonową – występującą po długim stosowaniu sterydów, galaktozową – jedyna odwracalna postać choroby występująca u dzieci, pourazową – pojawiającą się po urazach gałki ocznej.

Odmianami zaćmy pourazowej są także zaćma popromienna, hutnicza i elektryczna. Terminem zaćma powikłana określamy zmiany jako następstwo innych przewlekłych chorób oczu np. jaskra, retinopatia barwnikowa.

Postać wrodzona zaćmy występuje już w momencie urodzenia dziecka. Podstawowym objawem jest całkowicie biała źrenica, a drugim charakterystycznym odruch palcowo-oczny. Polega on na uciskaniu przez niemowlę oczu piąstkami lub kciukami obu dłoni. Zaćma wrodzona częściowa może być zdiagnozowana dopiero po kilku latach, gdy upośledzenie widzenia zostaje zauważone w szkole.